ΔΙΑΦΑΝΑ ΚΡΙΝΑ- ΒΑΛΤΕ ΝΑ ΠΙΟΥΜΕ

Στίχοι: Κλέανδρος Καρθαίος
Μουσική: Διάφανα Κρίνα
Πρώτη εκτέλεση: Διάφανα Κρίνα

 

Podcast Powered By Podbean

Τα όνειρα που βυζάξαμε με της καρδιάς μας το αίμα
πέταξαν και χαθήκανε μες της ζωής το ρέμα.
Μα τάχα εμείς παντοτινά τ' άφταστα θα ζητούμε;

Βάλτε να πιούμε...

Τα περασμένα σβήσανε, το τώρα δε θα μείνει.
Τροφή των χοίρων έγιναν και οι πιο λευκοί μας κρίνοι.
Μα τάχα πρέπει τους νεκρούς αιώνια να θρηνούμε;

Βάλτε να πιούμε...

Αδέλφια κάτω η βάρκα μας στο μόλο μας προσμένει.
Ελάτε οι ταξιδιάρηδες να πιούμε συναγμένοι.
Στο περιγιάλι το φαιδρό ας γλεντοτραγουδούμε.

Βάλτε να πιούμε...

Τάχατε κι όποιος δε μεθά κι όποιος δεν τραγουδήσει
κι όποιος στ' αγκάθια περπατά μια μέρα δεν θ' αφήσει
τ' αγαπημένο μας νησί που έτσι γερά πατούμε.

Βάλτε να πιούμε...

Πες μας που πάει ο άνθρωπος τον κόσμο σαν αφήνει;
Πες μας που πάει ο άνεμος, που πάει η φωτιά σαν σβήνει;
Σκιές ονείρων είμαστε, σύννεφα που περνούμε.

Βάλτε να πιούμε...

Στο ξέχειλο ποτήρι μας είναι όλα εκεί γραμμένα.
Καπνοί 'ναι τα μελλούμενα κι αφρός τα περασμένα.
Καπνός κι αφρός το γέλιο μας κι εμείς που τραγουδούμε.

Βάλτε να πιούμε...

Άκουσε δε βιαζόμαστε να φύγουμε βαρκάρη.
Μα σαν είναι ώρα γνέψε μας, δε σου ζητούμε χάρη.
Μα όσο να φύγεις πρόσμενε κι αν θέλεις σε κερνούμε.

Βάλτε να πιούμε...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΡΙΝΟΣ
ΜΟΝΟΝ ΑΝΤΡΕΣ

Εξαιρετικά προκλητικός για την εποχή του δίσκος, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1983 με ερμηνευτή τον Γιώργο Μαρίνο. Ο γνωστός σόουμαν πέρα από τις αξέχαστες βραδιές που χάρισε σε όλο τον κόσμο για σχεδόν είκοσι χρόνια στη «Μέδουσα», από καιρού εις καιρόν έκανε και κάποιες δισκογραφικές απόπειρες οι οποίες πάντως δεν είχαν την ίδια αποδοχή, πέρα από κάποιες μεμονωμένες επιτυχίες όπως τα «Οδός ονείρων», «Κάνε μου λιγάκι μμμ», «Ότι ανεβαίνει κατεβαίνει», «Ελλάς Ελλήνων χριστιανών» κ.α.

Στο «Μόνον άντρες» συνεργάζεται με τον Σταμάτη Κραουνάκη και δημιουργούν ένα δίσκο ιδιαίτερα «σκληρό» και ολίγον τι «σόκιν» από την αρχή μέχρι το τέλος του, με κάποια - ελάχιστα πάντως - ψήγματα χιούμορ και σάτιρας. Ακόμη και ο τίτλος φανερώνει το τολμηρό του όλου εγχειρήματος, το οποίο καταλαβαίνει ο ακροατής από το πρώτο ως το τελευταίο τραγούδι. Το κύριο θέμα του είναι οι σεξουαλικές σχέσεις μεταξύ ανδρών, δοσμένες με ένα τρόπο που ειδικά εκείνη την εποχή ήταν φυσικό κι επόμενο να σοκάρει, μια και πριν από 25 χρόνια τα ταμπού στην ελληνική κοινωνία ήταν πολλά και μεγάλα.

Ο δίσκος με μια πρώτη ματιά απευθύνεται σε συγκεκριμένο κοινό, αλλά δίνει κι ένα ισχυρότατο ράπισμα σε μιαν Ελλάδα που το 1983 μα και πριν και αρκετά χρόνια μετά έβλεπε αυτούς τους ανθρώπους με περιφρόνηση και κοροϊδία. Τώρα βεβαίως τα πράγματα έχουν διαφοροποιηθεί, όμως και πάλι αρκετές φορές ο ρατσισμός απέναντι στα «ιδιαίτερα» άτομα είναι φανερός κι ας υπάρχει μιαν «απελευθέρωση».

ΔΙΚΟ ΣΑΣ!!!